DOGOTERAPIA

Definicja dogoterapii przyjęta oficjalnie przez Fundację Przyjaciel brzmi: jest to terapia kontaktowa z udziałem psa polegająca na wieloprofilowym usprawnianiu dzieci i dorosłych. Dogoterapia jest rodzajem pracy uzupełniającym szeroko rozumianą rehabilitację i nie może pozostać jedyną forma terapii a stanowi uzupełnienie całości oddziaływań terapeutycznych. Spotkania z psami ( a także z innymi zwierzętami) mogą przyjmować różne formy. Mogą to być spotkania jednorazowe lub ciągłe, mające na celu dostarczenie pozytywnych emocji lub na przykład kształtujące funkcje poznawcze.


Opracowała Wioletta Bartkiewicz - psycholog











  Zajęcia dogoterapii z udziałem psów pomagają :

przełamać lęk przed psami pogłębiać kontakt z nim poprzez podchodzenia do psa, głaskanie go i przytulanie się
kształtować orientację w schemacie własnego ciała
poznawać budowę ciała zwierzęcia
stymulować zmysły: słuchu, wzroku, dotyku
ćwiczyć koncentrację uwagi
wyzwalać spontaniczną aktywność dziecka wobec psa
doskonalić sprawność ruchową poprzez ćwiczenia wykonywane przez dziecko we współdziałaniu z psem
kształtować i rozwijać umiejętność okazywania emocji i uczuć zwią zanych z kontaktem ze zwierzętami
doskonalić umiejętność naśladowania ruchu całego ciała i poszczególnych gestów poprzez obserwowanie czynności wykonywanych przez zwierzę i naśladowanie ich.
z pomocą terapeuty, nauczyciela, samodzielnie np. chodzenie, siadanie, leżenie.
uczyć wykonywania czynności pielęgnacyjnych wobec psa np. karmienia, czesania, wycieranie pyska
uczyć zasad bezpiecznego postępowania z psami
kształtować nawyki higieniczne zwią zane z kontaktem z psami np. mycie rą k po zakończeniu zajęć
uczyć samodzielności poprzez stwarzanie dziecku możliwości samodzielnego wywiązywania się z działań
samodzielne karmienia psa, prowadzenie na smyczy itp.


  Zaobserwować można:

duże ożywienie chorych w kontakcie ze zwierzętami
wyzwalanie reakcji pozawerbalnych np. ożywionej gestykulacji
wyzwalanie reakcji głosowych np. naśladowanie szczekania psa
wyzwalanie spontanicznej aktywności werbalnej poprzez wywoływanie okrzyków radości
wyrazów dŸwiękonaśladowczych np. "ej!", "och!", "tu!", "bach!", "hop!", "hau!"
pojawianie się pierwszych adekwatnych reakcji słownych np. wymówienie imienia psa
powtarzanie wyrazu "pies", imion psów, imion terapeutek (z podziałem na sylaby i całościowo)
próby samodzielnego użycia ćwiczonych wyrazów w adekwatnych sytuacjach
wzbogacenie zasobu słownictwa biernego tzn. rozumienie słów zwią zanych z dzieckiem, psem
nazwy części ciała, nazwy czynności, nazwy cech, nazwy akcesoriów zwią zanych z psem
wzrost umiejętności wyrażania swoich uczuć w sposób werbalny i niewerbalny
gestykulacja gestami, mową ciała) w zależności od możliwości dziecka.

  Zajęcia z udziałem psów pozwalają także:

doskonalić sprawność aparatu artykulacyjnego: języka, warg, żuchwy
doskonalić sprawność aparatu oddechowego, który ma ścisły zwią zek z usprawnianiem
porozumiewania się dziecka z otoczeniem za pomocą mowy.


   Opracowała Agnieszka Popławska - pedagog specjalny, logopeda




Do góry...

 
 

| Copyright © 2003-2015 by Dwie Twarze & agnes | Wszelkie prawa zastrzeżone, kopiowanie zabronione ! |